Co to oznacza?
Zatrzymanie oddechu na dziesięć sekund albo dłużej w czasie snu nazywa się bezdechem. Klatka piersiowa dalej podejmuje wysiłek, ale powietrze nie przechodzi, bo tkanki miękkie w gardle zeszły się do siebie. Kiedy tlen we krwi spada, mózg wyzwala bardzo krótkie przebudzenie, mięśnie napinają się, a droga oddechowa znów się otwiera. Ten cykl może powtórzyć się w jedną noc wiele razy, a ty zwykle nic z tego nie pamiętasz.
Od innych odróżnia ten objaw to, że informacja nie pochodzi od ciebie. Chrapanie i senność w ciągu dnia zauważasz sam; przerwę może zobaczyć tylko ktoś, kto czuwa obok ciebie. Opis jest niemal zawsze ten sam: odgłos chrapania nagle się ucina, klatka piersiowa dalej się rusza, a potem dźwięk wraca z głębokim łapaniem powietrza. Ta obserwacja to najbardziej przydatna pojedyncza informacja w zaburzeniach oddychania w czasie snu.
Zauważona przerwa umacnia podejrzenie; nie stawia rozpoznania. To, ile razy przerwy powtarzają się w ciągu nocy i jak głęboko spada tlen, da się zmierzyć tylko badaniem snu. Przed dokonaniem tego pomiaru nie planuje się żadnego leczenia, w tym aparatu wewnątrzustnego, bo ta sama obserwacja może odpowiadać zarówno obrazowi łagodnemu, jak i ciężkiemu.
Zatrzymanie oddechu w czasie snu przypisuje się różnym przyczynom w zależności od poziomu, na którym zamyka się droga oddechowa. Poniższe punkty to stany znajdowane najczęściej za zauważoną przerwą.
Możliwe przyczyny
Co pomaga w domu?
- Poproś osobę, która ci o tym powiedziała, o szczegóły: o której godzinie nocy przerwy się zdarzają, w jakiej pozycji snu i jak często. Te zapiski są przydatne na wizycie.
- Jeśli możesz, nagraj całą noc prostą aplikacją do nagrywania dźwięku w telefonie; na nagraniu ciche luki stają się słyszalne.
- Jeśli przyjmujesz tabletki nasenne, leki rozluźniające mięśnie albo uspokajające, nie odstawiaj ich z własnej decyzji; powiedz lekarzowi, co przyjmujesz, bo mogą one wydłużać przerwy.
- Nie sięgaj po urządzenia sprzedawane bez badania snu; mogą wyciszyć odgłos chrapania, gdy przerwy trwają dalej, i opóźnić rozpoznanie.
- Jeśli widać, że w czasie przerw wargi albo twarz sinieją.
- Jeśli budzisz się w nocy z bólem w klatce piersiowej, kołataniem serca albo brakiem powietrza.
- Jeśli zasypiasz w ciągu dnia za kierownicą albo przy obsłudze maszyn.
- Jeśli twoje ciśnienie wyraźnie wzrosło albo nie chce spaść mimo leków.
- Jeśli przerwy zauważono u dziecka; zatrzymanie oddechu w czasie snu nie jest u dziecka spodziewanym objawem.
Najczęstsze pytania
- Czy mogę sam zauważyć przerwy w swoim oddychaniu?
- Większość osób nie, bo przebudzenia, które ponownie otwierają drogę oddechową, są bardzo krótkie i nie dochodzą do pamięci. To, co możesz zauważyć u siebie, to nocne budzenie się z uczuciem duszenia, suchość w ustach rano i uczucie niewyspania w ciągu dnia. Pewne informacje daje jednak badanie snu.
- Do jakiej jednostki zgłosić się po badanie snu?
- Badania snu prowadzi się w pracowniach snu przy pulmonologii, neurologii albo laryngologii. Lekarz dentysta może podzielić się podejrzeniem na podstawie objawów wewnątrz jamy ustnej i wskazać właściwy kierunek; rozpoznanie i decyzja o leczeniu należą do specjalisty medycyny snu.
- Jeśli przerwy się potwierdzą, o jakich metodach leczenia się mówi?
- Możliwość zależy od nasilenia zmierzonego w badaniu. W przypadkach łagodnych i umiarkowanych w grę może wejść aparat wewnątrzustny, jeśli lekarz uzna go za odpowiedni; w cięższych na plan pierwszy wychodzi urządzenie podające powietrze pod ciśnieniem (CPAP). Masa ciała, pozycja snu i odblokowanie nosa zachowują znaczenie na każdym poziomie.
Ta treść ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje badania na miejscu. Objawy różnych schorzeń nakładają się na siebie, a rozpoznanie można postawić wyłącznie klinicznie.