Papatya Dental7/24

نکروز استخوان فک (وابسته به دارو و پرتودرمانی)

برخی داروها و پرتودرمانی ناحیهٔ سر و گردن، توان بهبود استخوان فک را کم می‌کنند. استخوان بی‌پوششی که از زیر لثه دیده می‌شود، یافتهٔ تعریف‌کنندهٔ این وضعیت است.

چیست؟

نکروز استخوان فک با ناحیه‌ای در داخل دهان تعریف می‌شود که بیش از هشت هفته بسته نمی‌شود و استخوان از زیر آن دیده می‌شود. استخوان زنده بودن خود را از دست داده است؛ چون لثه‌ای که باید روی آن را بپوشاند بهبود نمی‌یابد، ناحیه باز می‌ماند و پیوسته در معرض باکتری است.

دو زمینهٔ اصلی دارد. نخست داروهایی که برای کند کردن تخریب استخوان به کار می‌روند؛ این‌ها در پوکی استخوان و در برخی درمان‌های سرطان استفاده می‌شوند و در مقادیر مربوط به سرطان خطر به‌روشنی بیشتر است. دوم پرتودرمانی‌ای است که به ناحیهٔ سر و گردن انجام شده؛ پرتو خون‌رسانی استخوان را برای همیشه کم می‌کند.

محرک اغلب کشیدن یک دندان، یک کار جراحی یا نقطه‌ای است که پروتز با آن سایش دارد؛ بدون هیچ اقدامی هم می‌تواند پیدا شود. درد همیشه وجود ندارد. نخستین چیزی که به چشم می‌آید ممکن است بوی بد، ناحیه‌ای زبر که زبان به آن گیر می‌کند یا زخمی باشد که خوب نمی‌شود.

نشانه‌ها

لازم نیست همه این‌ها با هم باشند.

چرا رخ می‌دهد؟

  1. 01

    داروهایی که تخریب استخوان را کند می‌کنند

    این داروها چرخهٔ نوسازی استخوان را کند می‌کنند. فک، چون پیوسته با فلور دهان در تماس است و بیشتر روی آن کار انجام می‌شود، شکننده‌ترین ناحیه است. اندازهٔ خطر بسته به هدف مصرف دارو، مقدار و مدت آن تغییر می‌کند.

  2. 02

    پرتودرمانی ناحیهٔ سر و گردن

    پرتو شبکهٔ رگ‌های داخل استخوان را برای همیشه کم می‌کند. استخوانی که خون‌رسانی‌اش افت کرده، پس از آسیب نمی‌تواند خود را ترمیم کند؛ به همین دلیل در فکی که در میدان پرتو قرار گرفته، خطر حتی سال‌ها بعد هم ادامه دارد.

  3. 03

    کشیدن دندان، جراحی و آسیب ناشی از پروتز

    هر کاری که به استخوان می‌رسد، نیازی به بهبود ایجاد می‌کند. وقتی استخوان نتواند این نیاز را برآورده کند، زخم بسته نمی‌شود. نقطه‌ای که پروتزی نامناسب به آن فشار می‌آورد و آن را می‌ساید هم می‌تواند همین نتیجه را بدهد.

  4. 04

    عفونت دهانی‌ای که از قبل وجود دارد

    التهاب نوک ریشه، بیماری پیشرفتهٔ لثه و بهداشت نامناسب دهان خطر را بالا می‌برند. به همین دلیل تمیزکاری دهان که پیش از شروع دارو یا پرتودرمانی انجام می‌شود، تعیین‌کننده‌ترین پلهٔ این وضعیت است.

چگونه پیش می‌رود؟

  1. در معرض خطر

    استخوان بی‌پوشش وجود ندارد

    دوره‌ای که فرد دارو مصرف می‌کند یا پرتودرمانی شده است، اما در دهانش استخوان بی‌پوشش وجود ندارد. کاری که باید کرد این است که دندان‌های نیازمند اقدام، برنامه‌ریزی‌شده و به‌موقع رسیدگی شوند.

  2. زودهنگام

    استخوان بی‌پوشش هست، علامتی نیست

    استخوان دیده می‌شود اما درد و نشانهٔ عفونت وجود ندارد. مراقبت دهان، دهان‌شویهٔ ضدعفونی‌کننده و پیگیری منظم در اولویت‌اند؛ در مداخلهٔ جراحی عجله نمی‌شود.

  3. همراه با التهاب

    درد و عفونت اضافه می‌شود

    در اطراف استخوان بی‌پوشش قرمزی، ترشح و درد دیده می‌شود. آنتی‌بیوتیک و تمیزکاری سطحی مطرح می‌شود؛ هدف محدود کردن گسترش ناحیه است.

  4. پیشرفته

    یافته‌هایی که از استخوان فراتر می‌روند

    ممکن است مسیر ترشحی که به بیرون دهان باز می‌شود، شکستگی خودبه‌خودی استخوان فک یا از دست رفتن گستردهٔ استخوان دیده شود. تصمیم در بیمارستان و همراه با جراحی دهان و فک گرفته می‌شود.

چگونه درمان می‌شود؟

اولویت با مهار درد و التهاب و کند کردن بزرگ شدن ناحیهٔ باز است. در مرحلهٔ زودهنگام رویکرد اغلب تمیزکاری ملایم، دهان‌شویهٔ ضدعفونی‌کننده و کنترل منظم است. برداشتن گستردهٔ استخوان بی‌پوشش در همهٔ موقعیت‌ها درست نیست؛ در برخی بیماران ناحیه را بزرگ‌تر می‌کند.

وقتی التهاب اضافه شود، آنتی‌بیوتیک، برداشتن تکه‌های استخوان مرده‌ای که از اطراف جدا شده‌اند و در صورت لزوم جراحی در بیمارستان مطرح می‌شود. این تصمیم‌ها با ارزیابی مشترک جراحی دهان، فک و صورت و پزشک انکولوژی، غدد یا روماتولوژی بیمار گرفته می‌شود.

داروی خود را خودسرانه قطع نکنید. اینکه دارو موقتاً متوقف شود یا نه، تنها تصمیم پزشکی است که آن را تجویز کرده و قطع درمان خطرهای خودش را دارد. نقش دندان‌پزشک این است که یافته را زود تشخیص دهد، کارهای برنامه‌ریزی‌شده را با گفت‌وگو با آن پزشک زمان‌بندی کند و مراقبت دهان را ادامه دهد.

منتظر نمانید
  • استخوان بی‌پوششی که از زیر لثه دیده می‌شود و هفته‌هاست بسته نمی‌شود
  • افزایش درد و تورم در ناحیه و ترشحی که به بیرون دهان باز می‌شود
  • بی‌حسی تازه‌شروع‌شده در لب پایین
  • تب و کمتر باز شدن تدریجی دهان

چگونه پیشگیری می‌شود؟

  • وقتی داروی استخوان یا پرتودرمانی سر و گردن برنامه‌ریزی می‌شود، تا جای ممکن پیش از شروع درمان معاینهٔ دندان‌پزشکی شوید؛ دندان‌هایی که باید کشیده شوند از پیش رسیدگی می‌شوند.
  • فهرست کامل داروهایی که مصرف می‌کنید و سابقهٔ پرتودرمانی خود را در هر نوبت دندان‌پزشکی بگویید.
  • نقطه‌هایی را که پروتزتان در آن‌ها فرو می‌رود یا سایش دارد خودتان اصلاح نکنید؛ برای تنظیم آن مراجعه کنید.
  • مراقبت دهان و معاینه‌های دوره‌ای را عقب نیندازید؛ تنها چیزی که احتمال رسیدن یک دندان ملتهب به کشیدن را کم می‌کند، درمان زودهنگام است.

پرسش‌های متداول

اگر داروام را قطع کنم این وضعیت درست می‌شود؟
قطع دارو نکروزی را که ایجاد شده برنمی‌گرداند و قطع خودسرانهٔ آن خطرناک است؛ پیامدهای خودش را دارد، مانند شکستگی استخوان یا پیشرفت بیماری. تصمیم دربارهٔ توقف موقت دارو را تنها پزشکی می‌گیرد که آن را تجویز کرده، آن هم با گفت‌وگو با دندان‌پزشک.
آیا در همهٔ کسانی که این داروها را مصرف می‌کنند دیده می‌شود؟
نه. در مقادیر مربوط به پوکی استخوان شیوع آن پایین است؛ در مقادیر درمان سرطان و در فک‌هایی که پرتودرمانی شده‌اند به‌روشنی بیشتر می‌شود. خطر شخصی بسته به نوع دارو، مدت مصرف و وضعیت سلامت دهان شما تغییر می‌کند.
اگر کشیدن دندان لازم باشد چه می‌شود؟
کشیدن دندان ممنوعیت مطلق ندارد؛ زمان‌بندی و روش آن برنامه‌ریزی می‌شود. پیش از آن دهان تمیز می‌شود، کار تا جای ممکن کم‌آسیب نگه داشته می‌شود و بهبود از نزدیک پیگیری می‌شود. تصمیم با ارزیابی مشترک پزشکی که درمان شما را پیش می‌برد و دندان‌پزشک گرفته می‌شود.

این محتوا جنبه اطلاع‌رسانی عمومی دارد و جایگزین معاینه حضوری نیست. علائم میان بیماری‌ها مشترک‌اند و تشخیص تنها بالینی انجام می‌شود.

اشتراک‌گذاریاشتراک در واتساپ

با شما تماس می‌گیریم

اطلاعات خود را بگذارید تا تیم ما به‌زودی با شما تماس بگیرد.

Your details are never shared with third parties. We respond within 24 hours.

کوکی‌ها برای سنجش نحوه استفاده از سایت از کوکی استفاده می‌کنیم. اگر نپذیرید، سایت دقیقاً همان‌طور کار می‌کند و فقط سنجشی انجام نمی‌شود.