این یعنی چه؟
بزاق محافظ طبیعی دهان است: اسید را بافر میکند، مواد معدنی را به مینای دندان میرساند، باقیماندهها را پاک میکند و پروتئینهای ضدباکتری را حمل میکند. با کاهش مقدار آن، همه این کارکردها همزمان ضعیف میشوند.
بنابراین در خشکی دهان، پوسیدگی سریعتر پیشرفت میکند، لثهها آسانتر ملتهب میشوند، پروتزهای دندانی بهخوبی نمینشینند و بوی دهان آشکارتر میشود. خشکی نباید فقط به عنوان یک شکایت جداگانه در نظر گرفته شود، بلکه باید مانند عاملی که خطر را چند برابر میکند ارزیابی شود.
شایعترین علت، داروها هستند. بیماریهای سیستمیک و تنفس دهانی، زمینههای معمول دیگر هستند.
علتهای محتمل
در خانه چه کمکی میکند؟
- در طول روز آب بنوشید؛ قهوه و الکل را محدود کنید
- آدامس بدون قند جریان بزاق را تحریک میکند
- از دهانشویههای الکلی پرهیز کنید؛ خشکی را بیشتر میکنند
- به خمیردندان حاوی فلوراید تغییر دهید و فاصله معاینههای دورهای را کوتاهتر کنید
- تورم یا درد در غدد بزاقی
- دشواری در بلع یا صحبت کردن
- چند پوسیدگی جدید در عرض چند ماه
- سوزش در دهان یا زخمی که بهبود نمییابد
پرسشهای متداول
- آیا باید دارویم را قطع کنم؟
- خودسرانه آن را قطع نکنید. دوز یا جایگزین دارو باید با پزشک تجویزکننده مطرح شود؛ در این فاصله، محافظت داخل دهان افزایش داده میشود.
- آیا نوشیدن آب کافی نیست؟
- آب باعث تسکین میشود، اما جای بزاق را نمیگیرد؛ آب نه اسید را بافر میکند و نه مواد معدنی را به مینای دندان میرساند.
این محتوا جنبه اطلاعرسانی عمومی دارد و جایگزین معاینه حضوری نیست. علائم میان بیماریها مشترکاند و تشخیص تنها بالینی انجام میشود.