داروهای پوکی استخوان و استخوان فک

این داروها در استخوان چه می‌کنند

استخوان پیوسته نوسازی می‌شود: بافت کهنه برداشته می‌شود و به جای آن بافت تازه ساخته می‌شود. در پوکی استخوان تخریب بر بازسازی پیشی می‌گیرد و استخوان نازک می‌شود. بیس‌فسفونات‌ها و دنوسوماب سرعت تخریب را کم می‌کنند، پس بافت استخوانی بیشتری باقی می‌ماند و شکستگی لگن و مهره‌ها کمتر پیش می‌آید. همین مواد در درمان سرطان هم به کار می‌روند، اما آنجا مقدار دارو بسیار بیشتر است و به شکل تزریق وریدی یا زیرجلدی داده می‌شود. بیشتر آنچه درباره فک گفته می‌شود از همین‌جا می‌آید.

چرا فک جداگانه بررسی می‌شود

میان استخوان فک و باکتری‌های دهان تنها لایه نازکی از لثه قرار دارد. پس از کشیدن دندان، استخوان مدتی باز می‌ماند و حفره تنها زمانی بسته می‌شود که استخوان خود را نوسازی کند. وقتی این نوسازی کند شود، ترمیم هم کند می‌شود. به‌ندرت حفره اصلا بسته نمی‌شود: تکه کوچکی از استخوان بیرون می‌ماند و عفونت می‌کند. در دندان‌پزشکی به این حالت استئونکروز فک می‌گویند.

شکستگی لگن و مهره‌ها که این داروها از آن پیشگیری می‌کنند شایع و سنگین است، اما مشکل فک نادر است. سنجیدن این دو در برابر هم کار پزشکی است که دارو را تجویز می‌کند.

خطر در عمل چقدر است

در کسانی که این داروها را برای پوکی استخوان مصرف می‌کنند، استئونکروز فک بسیار کم دیده می‌شود و بیشتر افراد هرگز با آن روبه‌رو نمی‌شوند. در بیماران سرطانی که مقدار بسیار بیشتری از این داروها می‌گیرند تصویر فرق دارد. گفتن یک عدد گمراه‌کننده است، چون خطر به نوع ماده، راه مصرف، مدت مصرف و بیماری‌های همراه بستگی دارد. در درمان پوکی استخوان، تصمیم به ادامه درمان معمولا با نگاه به خطر شکستگی گرفته می‌شود.

• مقدار زیاد دارو به شکل تزریق وریدی یا زیرجلدی، مانند درمان سرطان
• مصرف پیوسته و بدون وقفه در طول سال‌های طولانی
• کارهایی که به استخوان می‌رسند: کشیدن دندان، ایمپلنت، جراحی لثه
• بیماری لثه درمان‌نشده یا ریشه‌های عفونی دندان
• مصرف کورتون، دیابت کنترل‌نشده، سیگار
• دندان مصنوعی متحرکی که به لثه فشار می‌آورد و زخم می‌گذارد

معاینه دندان پیش از نخستین مصرف

آسان‌ترین زمان پیش از شروع دارو است. پوسیدگی‌ها پر می‌شوند، جرم برداشته می‌شود و لثه بیمار درمان می‌شود. دندان‌هایی که نگه‌داشتنی نیستند در همین مرحله کشیده می‌شوند و تا نخستین مصرف زمان کافی برای بسته شدن زخم‌ها می‌ماند. اگر دندان مصنوعی متحرک دارید، فشار آن بر لثه بررسی می‌شود. پس از شروع دارو هیچ‌کدام از این کارها ناممکن نیست، فقط برنامه‌ریزی دقت بیشتری می‌خواهد.

درمان دندان در دوران مصرف دارو

ادامه پیدا می‌کند. پر کردن، عصب‌کشی، روکش، جرم‌گیری و معاینه‌های دوره‌ای مثل همیشه انجام می‌شوند، چون در هیچ‌کدام استخوان باز نمی‌شود. آنچه دقت می‌خواهد گروهی است که به استخوان می‌رسد: کشیدن دندان، ایمپلنت و جراحی لثه. هرگاه چنین کاری لازم شود، دندان‌پزشک با پزشک تجویزکننده گفت‌وگو می‌کند و نوع ماده، مدت مصرف و بیماری‌های دیگر با هم سنجیده می‌شوند. گاهی دندانی که قرار بود کشیده شود نگه داشته می‌شود. در هر مراجعه بگویید که این دارو را مصرف می‌کنید.

دارو را خودسرانه قطع نکنید

قطع دارو به خاطر یک کار دندان‌پزشکی، خطر شکستگی را برمی‌گرداند و وضع فک را هم به‌سرعت تغییر نمی‌دهد. برخی مواد مدت‌ها در استخوان می‌مانند و اثرشان پس از آخرین مصرف هم ادامه دارد. تصمیم درباره وقفه تنها با پزشک تجویزکننده است، آن هم پس از گفت‌وگو با دندان‌پزشک. یک نکته دیگر: حتی اگر سال‌ها پیش دارو را کنار گذاشته‌اید، در مراجعه به دندان‌پزشک تازه آن را بگویید، چون ممکن است در پرونده نباشد.

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır ve muayene yerine geçmez.