Jak rozpoznać periimplantitis?
Implant nie ma nerwu, dlatego periimplantitis może długo rozwijać się bez bólu. Pierwszą zmianą, którą zauważa większość pacjentów, jest krwawienie wokół implantu podczas szczotkowania.
Implant warto skontrolować, jeśli pojawi się którykolwiek z tych objawów:
- Krwawienie wokół implantu podczas szczotkowania lub nitkowania
- Zaczerwienienie lub obrzęk dziąsła wokół implantu
- Nieprzyjemny smak w ustach lub ropa wokół implantu
- Cofanie się dziąsła, przez które widać metalową powierzchnię implantu
- Uczucie, że implant się rusza
Łagodne objawy nie oznaczają, że stan zapalny jest łagodny. Zanik kości widać dopiero na zdjęciu RTG.
Dwa stadia: zapalenie błony śluzowej i periimplantitis
Stan zapalny zaczyna się najpierw tylko w dziąśle wokół implantu. To stadium nazywa się zapaleniem błony śluzowej wokół implantu (mucositis). Kość nie jest jeszcze zajęta, a przy właściwym leczeniu stan zapalny może całkowicie ustąpić.
Gdy stan zapalny dociera do kości, zaczyna się periimplantitis. Kość utrzymująca implant zaczyna zanikać, a utracona kość nie odbudowuje się sama. Na tym etapie celem leczenia jest zatrzymanie choroby.
Dlatego nie warto czekać, gdy pojawi się krwawienie wokół implantu. Mucositis to jedyne stadium, które może się całkowicie cofnąć.
Co jest oceniane podczas badania?
- Głębokość kieszonki wokół implantu i to, czy krwawi
- Poziom kości wokół implantu na zdjęciu RTG
- Czy implant jest stabilny
- Czy koronę na implancie da się dobrze oczyścić i czy przy jej brzegu nie pozostał cement
- Czynniki zwiększające ryzyko, takie jak palenie, cukrzyca i przebyta choroba dziąseł
Leczenie planuje się na podstawie tych wyników. Nie każdy pacjent potrzebuje tego samego leczenia.
Leczenie w zależności od stadium
Mucositis: oczyszczanie bez zabiegu chirurgicznego
Płytkę i kamień nazębny wokół implantu usuwa się specjalnymi narzędziami, które nie rysują jego powierzchni. Nie stosuje się zwykłych końcówek ultradźwiękowych, ponieważ mogą uszkodzić powierzchnię tytanu. Na tym etapie można też zastosować metodę GBT, w której płytkę najpierw się barwi, aby była widoczna, a potem usuwa. Wspólnie ustala się również, jak czyścić okolicę implantu w domu.
Jeśli zaczął się zanik kości: leczenie chirurgiczne
W znieczuleniu miejscowym odsłania się okolicę implantu, usuwa tkankę objętą stanem zapalnym i oczyszcza powierzchnię implantu z bakterii. W odpowiednich przypadkach w miejscu utraconej kości umieszcza się przeszczep kostny. Celem nie jest odbudowa całej utraconej kości, lecz zatrzymanie stanu zapalnego i zachowanie implantu.
Zaawansowane stadium: usunięcie implantu
Jeśli implant się rusza albo ubyło zbyt dużo kości, by mogła go utrzymać, implant się usuwa. Po wygojeniu kość ocenia się ponownie. W razie potrzeby wykonuje się przeszczep kostny i planuje nowy implant.
Pielęgnacja po leczeniu
Periimplantitis może powrócić po leczeniu. Wynik pomaga utrzymać regularna pielęgnacja:
- Codzienne czyszczenie okolicy implantu szczoteczką międzyzębową lub irygatorem.
- Profesjonalne czyszczenie i wizyty kontrolne w odstępach ustalonych przez dentystę.
- Rzucenie palenia, które zmniejsza ryzyko nawrotu stanu zapalnego.
- U osób z cukrzycą dobra kontrola poziomu cukru we krwi, która ułatwia gojenie.
Kto prowadzi leczenie?
Rozpoznanie i leczenie periimplantitis należą do periodontologii, czyli dziedziny zajmującej się chorobami dziąseł. W Papatya Dental w tej dziedzinie pracuje Elif Teke, specjalistka periodontologii. Tytuł specjalisty uzyskała w 2018 roku i zajmuje się leczeniem chorób dziąseł, chirurgią periodontologiczną oraz zabiegami na tkankach miękkich i twardych wokół implantów.
W zespole pracuje również dr hab. Gülen Kamak, specjalistka periodontologii i implantologii.