Jak zaczyna się i rozwija stan zapalny?
Nieusunięta płytka bakteryjna na powierzchni zęba twardnieje i zamienia się w kamień nazębny. Dziąsła reagują na te złogi stanem zapalnym: stają się czerwone, obrzęknięte i krwawią przy szczotkowaniu. Ten etap to zapalenie dziąseł (gingivitis), które po leczeniu można całkowicie cofnąć.
Jeśli stan zapalny się utrzymuje, między dziąsłem a zębem tworzy się kieszonka, a proces obejmuje kość utrzymującą ząb. Ten etap to zapalenie przyzębia (periodontitis). Utracona kość sama nie odrasta; celem leczenia jest zatrzymanie choroby.
Krwawienie to objaw najczęściej lekceważony. Zdrowe dziąsła nie krwawią przy szczotkowaniu; krwawienie niemal zawsze oznacza stan zapalny, a nie zbyt mocne szczotkowanie.
Jakie objawy się ocenia?
Podczas badania łącznie ocenia się wygląd dziąseł, głębokość kieszonek i poziom kości na zdjęciu rentgenowskim.
- Krwawienie przy szczotkowaniu lub nitkowaniu
- Czerwone, obrzęknięte dziąsła wrażliwe na dotyk
- Uporczywy nieświeży oddech
- Zęby, które wydają się dłuższe, lub szpary pojawiające się między nimi
- Lekkie uczucie ruchomości zębów
Leczenie i dalsza pielęgnacja
Na wczesnym etapie leczenie polega zwykle na usunięciu kamienia i korekcie techniki szczotkowania. Jeśli powstała kieszonka, można rozważyć kiretaż i wygładzanie korzeni; zaawansowane przypadki mogą wymagać leczenia chirurgicznego.
Trwały efekt leczenia zależy w dużej mierze od higieny w domu. Czyszczenie przestrzeni międzyzębowych to krok, który większość osób pomija; tam płytka gromadzi się najłatwiej, a szczoteczka nie dociera.
Cukrzyca, palenie i niektóre leki wpływają na przebieg stanu zapalnego. Jeśli dotyczy cię któryś z tych czynników, odstępy między kontrolami zaplanuje się odpowiednio.

