ترمیم آمالگام یا کامپوزیت: تفاوت چیست؟

این دو ماده از چه ساخته شده‌اند

آمالگام آلیاژی است که از آمیختن پودر نقره، قلع و مس با جیوه به دست می‌آید. پس از سخت شدن، جیوه درون آلیاژ پیوند دارد. کامپوزیت رزینی است با ذرات شیشه یا سرامیک که به دندان چسبانده و با نور سخت می‌شود. آمالگام به دندان نمی‌چسبد و به کمک شکل حفره سر جایش می‌ماند.

دوام و تراش دندان

آمالگام به این شناخته می‌شود که در دندان‌های عقب سال‌ها دوام می‌آورد و حتی جایی که خشک نگه داشتن دندان دشوار است قابل استفاده است. در برابر، گاهی باید بخشی از بافت سالم دندان هم برداشته شود تا ترمیم گیر پیدا کند. کامپوزیت چون به دندان می‌چسبد، معمولاً برداشتن بخش پوسیده کافی است. در ترمیم‌های بسیار بزرگ دندان‌های عقب، کامپوزیت ممکن است زودتر ساییده شود و آن‌وقت اینله، آنله یا روکش مطرح می‌شود.

چرا آمالگام کنار گذاشته می‌شود

دلیل فقط سلامت بیمار نیست و تا حد زیادی به محیط زیست برمی‌گردد: جیوه وقتی به طبیعت برسد آلاینده‌ای ماندگار است. اتحادیه اروپا استفاده از آمالگام دندانی را از ۱ ژانویه ۲۰۲۵ ممنوع کرد، مگر اینکه دندانپزشک آن را از نظر پزشکی ضروری بداند. پیش‌تر هم استفاده از آن در کودکان و زنان باردار محدود شده بود. برای همین در بسیاری از کشورها آمالگام دیگر کم به کار می‌رود.

ترمیم‌های قدیمی آمالگام در دهان شما

برداشتن ترمیم آمالگام سالمی که لبه‌هایش بسته است و پوسیدگی ندارد، فقط به این دلیل که آمالگام است، به‌طور کلی توصیه نمی‌شود. تراشیدن آن برای مدتی کوتاه بخار جیوه آزاد می‌کند و از بافت دندان می‌کاهد. ترمیم زمانی عوض می‌شود که شکسته باشد، از لبه نشت کند یا زیرش پوسیدگی باشد. هنگام تعویض، دندانپزشک از ساکشن و ایزولاسیون استفاده می‌کند.

این محتوا صرفاً برای اطلاع‌رسانی عمومی است و جایگزین معاینه نیست.