Wypełnienie amalgamatowe czy kompozytowe: czym się różnią?

Z czego składają się oba materiały

Amalgamat to stop powstający przez zmieszanie proszku srebra, cyny i miedzi z rtęcią. Po związaniu rtęć pozostaje związana w stopie. Kompozyt to żywica z cząstkami szkła lub ceramiki, którą przykleja się do zęba i utwardza światłem. Amalgamat nie przykleja się do zęba i trzyma się dzięki kształtowi ubytku.

Trwałość i opracowanie zęba

Amalgamat jest znany z tego, że w zębach bocznych służy wiele lat i można go założyć nawet tam, gdzie trudno utrzymać ząb w suchości. W zamian czasem trzeba usunąć także zdrowe tkanki, żeby się utrzymał. Kompozyt przykleja się do zęba, więc zwykle wystarcza usunięcie samej próchnicy. W bardzo dużych wypełnieniach zębów bocznych kompozyt może ścierać się szybciej i wtedy rozważa się inlay, onlay albo koronę.

Dlaczego odchodzi się od amalgamatu

Powodem jest nie tylko zdrowie pacjenta, ale w dużej mierze środowisko: rtęć, gdy trafi do przyrody, jest trwałym zanieczyszczeniem. Unia Europejska zakazała stosowania amalgamatu stomatologicznego od 1 stycznia 2025 roku, z wyjątkiem sytuacji, w których lekarz dentysta uzna go za konieczny ze względów medycznych. Już wcześniej ograniczono jego stosowanie u dzieci i kobiet w ciąży. W wielu krajach amalgamat zakłada się dziś rzadko.

Stare wypełnienia amalgamatowe

Usuwanie szczelnego wypełnienia amalgamatowego bez próchnicy tylko dlatego, że jest amalgamatem, na ogół nie jest zalecane. Przy rozwiercaniu przez krótki czas uwalniają się pary rtęci i traci się tkanki zęba. Wypełnienie wymienia się, gdy pękło, jest nieszczelne przy brzegu albo pod nim rozwinęła się próchnica. Podczas wymiany lekarz stosuje ssak i izolację.

Ta treść ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje badania.