Co to oznacza?
Znieczulenie miejscowe stosowane w leczeniu stomatologicznym czasowo zatrzymuje przewodzenie sygnałów w nerwie. Zależnie od leku, dawki i okolicy działanie to w większości mija w ciągu dwóch do ośmiu godzin; w wardze i w języku normalne czucie wraca najpóźniej. Drętwienia, które nie zniknęło do końca tego samego dnia, nie da się już przypisać zwykłemu czasowi działania leku.
Od innych rodzajów drętwienia odróżnia to znany punkt początkowy. Wiesz, po jakim zabiegu się zaczęło, a obszar, który obejmuje, pasuje do terytorium nerwu biegnącego blisko tego zabiegu. Najczęściej widuje się je w dolnej wardze, na szczycie brody i w dolnym dziąśle. Ten sam obraz mogą dawać różne mechanizmy: kontakt z koniuszkiem igły, krwawienie wokół niego albo ucisk w trakcie zabiegu. Jeśli drętwienie jest tylko po jednej stronie języka, w grę wchodzi inny nerw.
Obszar zmienionego czucia może zmieniać się w czasie. Zmniejszająca się strefa drętwienia, pojawiające się mrowienie i wracające czucie dotyku to objawy, które się obserwuje; to, co zmienia się w pierwszych tygodniach, często daje pojęcie o kierunku. Jak długo to zajmie i jak daleko pójdzie, różni się między ludźmi, więc na początku nie da się tego powiedzieć. Dlatego prosi się o regularne kontrole i pisemny zapis.
Drętwienie zwykle pochodzi z nerwu biegnącego przez okolicę, w której wykonano zabieg; który to nerw i jaki mechanizm wchodzi w grę, wynika z granic obszaru drętwienia i rodzaju wykonanego zabiegu.
Możliwe przyczyny
Co pomaga w domu?
- Uważaj, żeby nie przygryzać zdrętwiałego obszaru; wargę i wnętrze policzka można przeżuć i zranić, nie zauważając tego, a oparzenia gorącym napojem też nie poczujesz.
- Raz w tygodniu narysuj granicę obszaru drętwienia na papierze i opatrz datą; później trudno pamiętać, gdzie czucie wróciło, a rysunek to pokazuje.
- Powiedz lekarzowi dentyście, który wykonał zabieg, kiedy drętwienie się zaczęło i jaki obszar obejmuje; wczesny zapis to punkt wyjścia dla obserwacji i, gdy trzeba, dla dalszej oceny.
- Nie lecz zdrętwiałego obszaru samodzielnie masażem, ciepłem ani suplementami wybranymi na własną rękę; żaden z nich nie okazał się pomocny, a opóźniają ocenę.
- Jeśli od zabiegu minęły 24 godziny, a drętwienie wcale nie zelżało
- Jeśli w obszarze drętwienia jest pieczenie, uczucie prądu albo ból przy dotknięciu
- Jeśli drętwieniu towarzyszy utrata siły w tym obszarze, opadnięty kącik ust albo powieka, która się nie zamyka
- Jeśli obszar drętwienia z czasem raczej rośnie, niż się zmniejsza
- Jeśli drętwieniu towarzyszy gorączka, narastający obrzęk albo ograniczona możliwość otwierania ust
Najczęstsze pytania
- Jak długo normalnie działa znieczulenie?
- Zależy to od użytego leku, dawki i okolicy, w którą się go podaje; znieczulenia zawierające także środek zwężający naczynia działają dłużej. Z zasady drętwienie wargi i języka mija w ciągu kilku godzin i należy oczekiwać, że tego samego dnia zniknie całkowicie. Drętwienie, które jest obecne następnego dnia, nie jest tym, czego należy oczekiwać, i trzeba je zgłosić lekarzowi dentyście, który wykonał zabieg.
- Czy czucie wróci?
- U większości osób czucie wraca z czasem, ale jak długo to zajmie i jak dalece wróci, nie da się powiedzieć na początku. Rozstrzyga to, jak bardzo nerw został zajęty, a to staje się jasne tylko przez obserwowanie zmiany w czasie. Dlatego w pierwszych tygodniach prosi się o regularne kontrole i pisemny zapis, a kiedy sprawa się przeciąga, ocena trwa w chirurgii szczękowo-twarzowej.
- Czy da się powiedzieć, czy drętwienie przyszło od znieczulenia, czy od zabiegu?
- Tych dwóch nie zawsze da się rozróżnić z całą pewnością. Granicę obszaru drętwienia, rodzaj zabiegu i moment, w którym drętwienie się zaczęło, waży się razem. Tam, gdzie w grę wchodzi znieczulenie, drętwienie trwa bez przerwy od chwili wprowadzenia igły; tam, gdzie w grę wchodzi zabieg chirurgiczny, obraz może zmieniać się w miarę ustępowania obrzęku. To rozróżnienie zwykle kształtuje dalszą obserwację, a nie leczenie.
Ta treść ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje badania na miejscu. Objawy różnych schorzeń nakładają się na siebie, a rozpoznanie można postawić wyłącznie klinicznie.