زبانم تیره شده و مودار به نظر می‌رسد

پرزهای پشت زبان دائم نو می‌شوند؛ نوک‌شان ساییده می‌شود و می‌ریزد و از زیر آن پرز تازه بیرون می‌آید. وقتی این چرخه کند شود، پرزها نمی‌ریزند و بلند می‌شوند. وقتی ساختارهای بلندشده به هم تکیه می‌دهند، سطح مودار یا شبیه بافت فرش دیده می‌شود. رنگ از باکتری‌هایی می‌آید که میان پرزها جا خوش می‌کنند و از مواد رنگ‌دهنده‌ای که از بیرون می‌رسند؛ طیف‌های قهوه‌ای، زردرنگ، سبزرنگ یا نزدیک به سیاه می‌تواند دیده شود.

چیزی که این تصویر را از لایه سفید معمول زبان جدا می‌کند این است که آنچه دیده می‌شود لایه‌ای خوابیده روی سطح نیست، خودِ بافت بلندشده است. لایه با پاک کردن ملایم تا حدی برداشته می‌شود و از زیر آن سطح صورتی بیرون می‌آید؛ اما پرزهای بلندشده یک‌باره تمیز نمی‌شوند و با مراقبت منظم در طول چند روز به‌آرامی کوتاه می‌شوند. این ظاهر بیشتر در وسط و بخش عقبی زبان متمرکز می‌شود و نوک و کناره‌ها طبیعی می‌مانند. تغییر سطحی است؛ حرکت زبان معمولاً تحت تأثیر قرار نمی‌گیرد، در برخی افراد حالت تهوع و تغییر در حس چشایی گزارش شده است.

این ظاهر در مصرف دخانیات، مصرف چای و قهوه پررنگ، خشکی دهان و دوره‌هایی که بهداشت دهان مختل می‌شود بیشتر گزارش شده است. پس از مصرف دهانشویه‌های حاوی کلرهگزیدین، داروهای معده حاوی بیسموت و برخی آنتی‌بیوتیک‌ها هم می‌تواند دیده شود. تغذیه نرم و کم جویدن، با کاهش اثر مکانیکی‌ای که پرزها را می‌ساید، می‌تواند تصویر را ادامه‌دار کند. وقتی عامل برطرف شود، در بیشتر افراد پسرفت آن انتظار می‌رود.