Czy płyn do płukania ust jest naprawdę potrzebny?

Czego płyn do płukania nie zastąpi

Płytka nazębna to miękka, ale lepka warstwa. Nie odpływa, kiedy przepłukujesz usta płynem; schodzi przez tarcie. Dlatego płukanka nie zastępuje szczoteczki i nici. Próchnica i kłopoty z dziąsłami najczęściej zaczynają się między zębami, a do tych powierzchni sięga tylko nić albo szczoteczka międzyzębowa. Płyn do płukania to cienka warstwa dołożona do czystej powierzchni; nie ratuje powierzchni, której nigdy nie wyczyszczono.

Co robi płukanka z fluorem

Ze wszystkich płukanek te z fluorem mają najwyraźniejsze działanie. Fluor zostaje na powierzchni szkliwa, czyni je odporniejszym na ataki kwasów i spowalnia próchnicę, która dopiero się zaczęła. Używana raz dziennie, dokłada jeszcze jeden kontakt z fluorem do tego, który daje pasta z fluorem. Nie każdy tego potrzebuje; nabiera sensu tam, gdzie ryzyko próchnicy jest wysokie.

• Osoby, u których ubytki pojawiają się często albo które ostatnio miały kilka wypełnień
• Każdy, kto nosi stały aparat ortodontyczny, most albo protezę osadzoną na implantach
• Osoby, którym zasycha w ustach, bo ślina chroni wtedy słabiej
• Osoby z ograniczoną sprawnością rąk, którym trudniej jest szczotkować zęby
• Każdy, komu cofnęły się dziąsła i odsłoniły powierzchnie korzeni

Płukanie zaraz po szczotkowaniu

Jeśli sięgasz po płyn do płukania w chwili, gdy kończysz szczotkowanie, spłukujesz fluor, który zostawiła pasta. Fluor potrzebuje czasu na powierzchni zęba, żeby w ogóle cokolwiek zrobić. Zwykle radzi się wypluć pastę i nie płukać ust, a płukankę przesunąć na inny moment dnia. Dobrze nadaje się na to popołudnie albo dowolna przerwa między dwoma myciami.

Dlaczego chlorheksydyna nie jest do codziennego użytku

Płukanka z chlorheksydyną szybko obniża liczbę bakterii w jamie ustnej. Stosuje się ją zwykle przez krótki, określony czas wyznaczony przez dentystę: po zabiegu na dziąsłach, w czasie gojenia rany albo wtedy, gdy szczotkowanie jest chwilowo niemożliwe. Używana dłużej, zostawia brązowe przebarwienia na zębach i na brzegach wypełnień, na jakiś czas przytępia smak i może nasilić odkładanie kamienia. Przebarwienia zwykle schodzą przy czyszczeniu w gabinecie, ale to osobna wizyta. Płukanki z chlorheksydyną nie stosuje się bezpośrednio po paście do zębów; między nimi zostawia się co najmniej pół godziny.

Płyn, który szczypie, nie czyści dokładniej; większość tego szczypania bierze się z alkoholu.

Komu nie odpowiada płukanka na alkoholu

Alkohol nadaje płukance ostry smak, ale to nie on wykonuje pracę. Osobom z suchością w ustach, każdemu po radioterapii głowy i szyi oraz osobom, które muszą trzymać się z dala od alkoholu, płukanka na alkoholu piecze i może pogłębić suchość. Te same substancje czynne są szeroko dostępne w wersjach bezalkoholowych, więc wybierz jedną z nich, jeśli czujesz suchość w ustach.

Dzieci i to, na co patrzeć na etykiecie

Poniżej szóstego roku życia płyn do płukania zasadniczo się nie nadaje, bo dziecko może połknąć płyn. Starszym dzieciom podaje się go pod okiem osoby dorosłej i dopiero wtedy, gdy dziecko potrafi wypłukać usta i wypluć płyn, nie połykając go. U dorosłych też nie każda butelka jest przeznaczona do codziennego użytku, a przeczytanie etykiety rozstrzyga, która jest która.

• Stężenie fluoru: podaje się je na etykiecie w ppm, a w płukankach do codziennego użytku jest go znacznie mniej niż w paście
• Czas stosowania: dopiski w rodzaju „do codziennego stosowania” albo „do krótkotrwałego stosowania” mówią, jak długo produkt ma być używany
• Wiek: na większości etykiet podano, od jakiego wieku można używać płukanki; sprawdź to, zanim wybierzesz ją dla dziecka

Ta treść ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje badania.