دندان ترک‌خورده: دردی که در رادیوگرافی دیده نمی‌شود

شرح ماجرا تقریباً همیشه یکی است: هنگام گاز گرفتن روی نقطه‌ای مشخص دردی کوتاه و تیز ایجاد می‌شود، اما نه هر بار. رادیوگرافی گرفته می‌شود و چیزی نشان نمی‌دهد. شروع کلاسیک سندرم دندان ترک‌خورده همین است.

ترک‌ها موازی با محور طولی دندان پیش می‌روند. چون پرتو ایکس از همان صفحه عبور می‌کند، ترک معمولاً در تصویر ثبت نمی‌شود. بنابراین تشخیص بر نشانه‌ها و آزمون‌های بالینی تکیه دارد.

نشانه متمایزکننده: درد هنگام رها کردن

در دندان ترک‌خورده درد اغلب نه هنگام گاز گرفتن، بلکه در لحظه رها کردن پدید می‌آید. گاز گرفتن دو بخش ترک را از هم جدا می‌کند، رها کردن آن‌ها را به هم می‌رساند و این حرکت ناگهانی در کانالک‌های عاجی به تحریک عصبی تبدیل می‌شود. همین یافته آن را از انواع دیگر درد جدا می‌کند.

• درد هنگام گاز گرفتن روی یک نقطه مشخص که با هر گاز تکرار نمی‌شود
• درد تیز درست در لحظه رها کردن
• حساسیت به سرما که بیشتر می‌شود اما ادامه نمی‌یابد
• دشواری در تعیین دقیق دندان دردناک

چگونه تشخیص داده می‌شود

آزمون گاز گرفتن به هر کاسپ به‌نوبت فشار وارد می‌کند و نشان می‌دهد کدام ناحیه درد می‌دهد. ترانس‌ایلومیناسیون، یعنی تاباندن نور از پشت دندان، جایی را که ترک نور را قطع می‌کند آشکار می‌سازد. رنگ‌آمیزی و بررسی زیر بزرگنمایی نیز به کار می‌رود. برخی ترک‌ها تنها پس از برداشتن پرکردگی قدیمی دیده می‌شوند.

درمان از عمق ترک پیروی می‌کند

ترک‌های سطحی مینا اغلب نیازی به درمان ندارند و پیگیری می‌شوند. ترک‌هایی که به عاج می‌رسند با ترمیمی که دندان را یکپارچه نگه دارد، معمولاً روکش یا آنله، درمان می‌شوند؛ هدف جلوگیری از باز شدن کاسپ‌هاست. اگر پالپ درگیر باشد، نخست درمان ریشه انجام می‌شود و سپس ترمیم محافظ.

دندان ترک‌خورده از معدود مشکلات دندانی است که زمان در آن به زیان شماست. صبر کردن گزینه‌ها را کم می‌کند.

این محتوا جنبه اطلاع‌رسانی عمومی دارد و جایگزین معاینه حضوری نیست. تصمیم‌های درمانی تنها پس از ارزیابی بالینی گرفته می‌شود.