چرا میان دندان‌های جلو فاصله می‌افتد؟

فاصله میان دندان‌های جلو همیشه مشکل نیست

به فاصله‌ای که میان دو دندان می‌ماند دیاستما می‌گویند و بیش از همه میان دو دندان پیشین بالا دیده می‌شود. تا زمانی که چیزی آسیب نمی‌بیند، دندان‌ها محکم‌اند و لثه سالم است، خودِ فاصله بیماری به شمار نمی‌آید. برخی آن را بخشی از لبخند خود می‌دانند و دست به آن نمی‌زنند و برخی ترجیح می‌دهند بسته شود؛ هر دو تصمیم پذیرفتنی است.

این فاصله از کجا می‌آید

فاصله میان دندان‌های جلو به‌ندرت یک علت واحد دارد. رایج‌ترین توضیح ساده است: دندان‌ها نسبت به فک باریک‌اند و این تفاوت به شکل فاصله دیده می‌شود. جز این، چند وضعیت دیگر هم تکرار می‌شود.

• دندان‌هایی که نسبت به فک باریک‌اند و قوس دندانی را پر نمی‌کنند
• فرنوم ضخیم لب بالا که تا میان دو دندان پیشین پایین می‌آید
• نبودن مادرزادی دندان کناری پیشین یا کوچک بودن آشکار آن
• عادت فشار دادن زبان به دندان‌های جلو هنگام بلع
• بیماری لثه که تکیه‌گاه دندان‌ها را می‌گیرد و آن‌ها را جابه‌جا می‌کند

در کودکان این فاصله اغلب خود به خود بسته می‌شود

دیدن فاصله میان دندان‌های پیشین بالا در دوره دندان‌های شیری و هنگام تعویض دندان‌ها عادی است. وقتی دندان‌های کناری و نیش بیرون می‌آیند، دندان‌های جلو را به هم نزدیک می‌کنند و در بیشتر کودکان فاصله خود به خود کم می‌شود. به همین دلیل صبر کردن تا پایان تعویض دندان‌ها رایج‌تر از درمان زودهنگام است. اگر فاصله بسیار پهن باشد یا به نظر برسد دندان دیگری نمی‌تواند بیرون بیاید، مدت انتظار با دندان‌پزشکی که کودک را می‌بیند تعیین می‌شود.

فرنوم لب می‌تواند فاصله را باز نگه دارد

به چین نازکی که سطح داخلی لب بالا را به لثه وصل می‌کند فرنوم لب می‌گویند. اگر ضخیم باشد و تا میان دو دندان پیشین برسد، می‌تواند مانع نزدیک شدن آن‌ها شود. اینکه نقشی دارد یا نه، با معاینه و در صورت نیاز با عکس رادیوگرافی روشن می‌شود. وقتی اقدام کوچکی روی فرنوم لازم باشد، معمولاً همراه با درمانی برنامه‌ریزی می‌شود که دندان‌ها را حرکت می‌دهد؛ به تنهایی، فاصله بیشتر وقت‌ها سر جای خود می‌ماند.

فاصله‌ای که در بزرگسالی باز می‌شود فرق دارد

فاصله‌ای که سال‌ها با همان پهنا مانده با فاصله‌ای که در بزرگسالی باز می‌شود یکی نیست. وقتی التهاب تکیه‌گاه استخوان و لثه را ضعیف می‌کند، دندان‌ها ممکن است به جلو جابه‌جا شوند و فاصله‌هایی پیدا شود که پیش‌تر نبود. خونریزی لثه، مزه یا بوی بد دهان، پایین رفتن لثه و این حس که دندان‌ها تکان می‌خورند می‌تواند همراه آن باشد. اگر چنین تغییری دیدید، بدون تأخیر به دندان‌پزشک مراجعه کنید؛ بستن فاصله وقتی علت درمان نشده باشد، به باز شدن دوباره آن می‌انجامد.

پیش از تصمیم به بستن چه چیزی سنجیده می‌شود

برای بستن فاصله بیش از یک راه هست و انتخاب به پهنای فاصله، علت آن و وضعیت دندان‌ها بستگی دارد. ارتودنسی دندان‌ها را به هم نزدیک می‌کند و مینای خود دندان را نگه می‌دارد، اما زمان می‌برد. پهن کردن دندان‌ها با کامپوزیت در یک جلسه نتیجه می‌دهد، ولی لبه‌ها با گذشت زمان رنگ می‌گیرند و کار باید تازه شود. لمینت‌های سرامیکی سطحی ماندگارتر می‌دهند، اما تراش مقداری از سطح دندان را لازم دارند. اینکه کدام راه با وضعیت شما جور است، در معاینه دندان‌پزشک روشن می‌شود.

بستن فاصله تنها آن را پاک نمی‌کند؛ همزمان پهنای دو دندان پیشین، نحوه جفت شدن دندان‌ها و خط لبخند را تغییر می‌دهد.

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır ve muayene yerine geçmez.