Dlaczego między przednimi zębami jest szpara?

Szpara między przednimi zębami nie zawsze jest problemem

Diastema to przestrzeń pozostawiona między dwoma zębami i widać ją najwyraźniej między górnymi przednimi zębami. Dopóki nic nie jest uszkadzane, zęby są mocne, a dziąsło zdrowe, szpara nie jest sama w sobie chorobą. Część osób traktuje ją jak element swojego uśmiechu i zostawia, inne wolą ją zamknąć. Obie decyzje są rozsądne.

Co stoi za szparą

Szpara między przednimi zębami rzadko ma jedną przyczynę. Najczęściej wyjaśnienie jest proste, a kilka sytuacji powtarza się regularnie.

• Zęby wąskie jak na szczękę, przez co łuk nie jest wypełniony
• Grube wędzidełko biegnące od górnej wargi w dół między dwa przednie zęby
• Siekacz boczny brakujący od urodzenia albo wyraźnie mały
• Nawyk napierania językiem na przednie zęby przy przełykaniu
• Choroba dziąseł, która osłabia podparcie zębów i pozwala im się przemieszczać

U dzieci szpara często zamyka się sama

Szpara między górnymi przednimi zębami to normalny widok, dopóki zęby mleczne wciąż są na miejscu i dopóki wyrzynają się zęby stałe. Kiedy przychodzą siekacze boczne i kły, popychają przednie zęby ku sobie, a szpara u większości dzieci zwęża się sama. Dlatego częściej czeka się do końca wymiany zębów, niż leczy wcześnie. Jeśli szpara jest bardzo szeroka albo któryś ząb wygląda, jakby nie mógł się wyrżnąć, to, jak długo czekać, ustala się z dentystą, który widzi dziecko.

Wędzidełko wargi może trzymać szparę otwartą

Cienka fałda łącząca wewnętrzną stronę górnej wargi z dziąsłem nazywa się wędzidełkiem wargi. Kiedy jest grube i sięga w dół między dwa przednie zęby, może nie pozwalać im się zejść. To, czy odgrywa rolę, ocenia się badaniem, a w razie potrzeby zdjęciem rentgenowskim. Jeśli potrzebny jest drobny zabieg na wędzidełku, planuje się go zwykle razem z leczeniem przesuwającym zęby; wykonany sam zwykle zostawia szparę tam, gdzie była.

Szpara, która pojawia się później, to inna sprawa

Szpara, która od lat ma tę samą szerokość, to nie to samo co taka, która otwiera się w dorosłym życiu. Kiedy stan zapalny osłabia kość i dziąsło trzymające ząb na miejscu, zęby mogą przesuwać się do przodu i szpary pojawiają się tam, gdzie ich nie było. Może temu towarzyszyć krwawienie dziąseł, nieprzyjemny smak albo zapach, cofające się dziąsła i rozchwiane zęby. Kto zauważa taką zmianę, powinien bez zwłoki zgłosić się po pomoc stomatologiczną: zamknięcie szpary, gdy przyczyna pod spodem wciąż działa, tylko ją przywraca.

Rozważanie, jak ją zamknąć

Jest więcej niż jeden sposób zamknięcia szpary, a wybór idzie za jej szerokością, przyczyną i stanem zębów. Leczenie ortodontyczne przesuwa zęby na miejsce i zachowuje twoje własne szkliwo, ale wymaga czasu. Poszerzenie zębów kompozytem daje wynik na jednej wizycie, choć brzegi mogą się przebarwiać, a pracę trzeba odnawiać. Licówki porcelanowe dają trwalszą powierzchnię, ale wymagają zeszlifowania części powierzchni zęba. Która droga ci odpowiada, ustala się z dentystą, który bada twoją jamę ustną.

Zamknięcie szpary nie wymazuje po prostu odległości; zmienia razem szerokość obu przednich zębów, zgryz i linię uśmiechu.

Ta treść ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje badania.