Papatya Dental7/24

درمان‌های پروتزی دندان

پروتز با اتچمنت‌های دقیق

درمان‌های پروتزی دندان

در Papatya Dental، با استفاده از پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق، بر کاهش نگرانی‌های مربوط به ظاهر و استفاده از دندان‌های ازدست‌رفته تمرکز می‌کنیم. با برنامه‌ریزی اختصاصی و راهنمایی در طول فرایند، هدف ما حمایت از تجربه‌ای مطمئن‌تر در لبخند زدن است.

هنوز آماده رزرو نیستید؟

با تیم متخصص ما گفتگو کنید
پروتز پارسیل متحرک با اتچمنت‌های دقیق

درباره پروتزهای پارسیل با اتچمنت‌های دقیق

پروتزهای دارای اتچمنت دقیق، پروتزهای متحرکی هستند که برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته استفاده می‌شوند و می‌توانند از دندان‌های موجود یا ایمپلنت‌ها حمایت بگیرند. هدف اصلی آن‌ها افزایش ثبات پروتز در دهان، همراه با کمک به جویدن، گفتار و زیبایی لبخند است.

در این پروتزها، گیر می‌تواند به‌جای کِلامرهای قابل مشاهده، با استفاده از اجزای اتصال‌دهنده ویژه ایجاد شود. نوع اتصال با توجه به عواملی مانند تعداد و محل دندان‌های ازدست‌رفته، وضعیت دندان‌های پایه، ساختار فک و بهداشت دهان ارزیابی می‌شود.

پروتزهای دارای اتچمنت دقیق ممکن است زمانی مطرح شوند که ترمیم ثابت در همه شرایط مناسب نباشد یا پروتز متحرک به حمایت بیشتری نیاز داشته باشد. بااین‌حال، سلامت دندان‌ها و بافت‌های لثه‌ای که قرار است حمایت را فراهم کنند باید پیش از برنامه‌ریزی به‌طور دقیق بررسی شود.

طرح درمان با ارزیابی هم‌زمان معاینه داخل دهان، تصویربرداری‌های لازم و انتظارات بیمار تنظیم می‌شود. استفاده و تمیز کردن صحیح پروتز، همراه با معاینات منظم، برای محافظت از بافت‌های دهان و حفظ عملکرد پروتز اهمیت دارد.

گزینه پروتز متحرک

پروتزهای دارای اتچمنت دقیق در میان گزینه‌های پروتزی قرار دارند که می‌توان آن‌ها را از دهان خارج و دوباره در جای خود قرار داد.

منابع حمایت

بسته به برنامه‌ریزی درمان، پروتز می‌تواند از دندان‌های طبیعی، ایمپلنت‌ها یا هر دو حمایت بگیرد.

رویکرد گیر و ثبات

ممکن است از اجزای اتصال‌دهنده ویژه برای کمک به کاهش حرکت پروتز در دهان استفاده شود.

موارد مورد ارزیابی

توزیع دندان‌های ازدست‌رفته، وضعیت دندان‌های پایه و رابطه فک‌ها در انتخاب درمان در نظر گرفته می‌شوند.

نیازهای مراقبتی

تمیز کردن منظم پروتز و نواحی اتصال برای حفظ بهداشت دهان اهمیت دارد.

پروتزهای دارای اتچمنت دقیق برای چه کسانی ممکن است مناسب باشند؟

مناسب بودن پروتزهای دارای اتچمنت دقیق با ارزیابی هم‌زمان توزیع دندان‌های ازدست‌رفته، وضعیت دندان‌ها یا ایمپلنت‌هایی که قرار است از پروتز حمایت کنند، سلامت لثه، رابطه فک‌ها و عادت‌های مراقبت روزانه تعیین می‌شود.

افرادی که چند دندان خود را از دست داده‌اند

این گزینه ممکن است برای افرادی مطرح شود که در یک فک چند دندان خود را از دست داده‌اند و می‌توان برای آن‌ها تکیه بر دندان‌های باقی‌مانده یا ایمپلنت‌ها را برنامه‌ریزی کرد.

در شرایطی که ترمیم ثابت محدود است

اگر به دلیل محل دندان‌های ازدست‌رفته، فضاهای بی‌دندانی طولانی یا شرایط حمایت، ترمیم ثابت مناسب به نظر نرسد، ممکن است پروتز دارای اتچمنت دقیق در نظر گرفته شود.

نیاز به پروتز متحرک با گیر بیشتر

در افرادی که هنگام استفاده از پروتز متحرک در زمینه ثبات و گیر با مشکل مواجه هستند، در صورت مناسب بودن شرایط داخل دهان، می‌توان طرح‌های دارای اتصال‌های ویژه را بررسی کرد.

افرادی با نگرانی‌های زیبایی

در مواردی که محدود کردن قلاب‌های فلزی قابل مشاهده مطلوب است، می‌توان این روش را با توجه به مناسب بودن ساختارهای نگهدارنده و امکان حفظ پاکیزگی برنامه‌ریزی کرد.

دندان‌های پایه و بافت‌های پریودنتال

حمایت ریشه، استخوان و لثه دندان‌هایی که قرار است بار پروتز را تحمل کنند، با معاینه و تصویربرداری از نظر پوسیدگی، لقی و ترمیم‌های موجود بررسی می‌شود.

رابطه فک‌ها و فضای مورد نیاز پروتز

نوع بسته شدن فک‌ها، توزیع نیروهای جویدن، وسعت نواحی بی‌دندانی و فضای موجود برای اجزای پروتز ارزیابی می‌شود تا امکان اجرای طرح مشخص شود.

بیماری‌های دهانی کنترل‌نشده

اگر بیماری فعال لثه، پوسیدگی درمان‌نشده یا عفونت داخل دهان وجود داشته باشد، ممکن است لازم باشد این مشکلات پیش از برنامه‌ریزی پروتز کنترل شوند.

در شرایطی که مراقبت قابل تداوم نیست

وقتی تمیز کردن منظم پروتز و نواحی اتصال دشوار باشد، خطر عوارض ممکن است افزایش یابد. بنابراین توانایی فرد برای مراقبت ارزیابی می‌شود یا گزینه‌های دیگری مورد بررسی قرار می‌گیرند.

خطرهای احتمالی پروتزهای پارسیل با اتچمنت‌های دقیق

اثرات احتمالی پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق می‌تواند بر اساس وضعیت دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها، سلامت لثه و استخوان، طراحی پروتز، عادات استفاده و میزان مراقبت متفاوت باشد. معاینه و جلسات پیگیری به شناسایی زودهنگام خطرها کمک می‌کنند.

زخم و تحریک اولیه بافت‌ها

پروتز جدید ممکن است به دلیل نقاط فشار، باعث حساسیت، قرمزی یا زخم در بافت‌های دهان شود. این وضعیت به‌ویژه در دوره عادت کردن ممکن است دیده شود؛ انجام تنظیمات لازم برای بهبود تطابق پروتز اهمیت دارد.

پوسیدگی و مشکلات لثه در دندان‌های پایه

تمیز نکردن کافی اجزای اتصال و نواحی زیر پروتز می‌تواند خطر تجمع پلاک، پوسیدگی یا التهاب لثه را در دندان‌های پایه افزایش دهد. بنابراین پروتز، اتچمنت‌ها و دندان‌های طبیعی باید طبق توصیه‌ها تمیز شوند.

تحمیل نیرو به دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها

نیروهای جویدن به دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها منتقل می‌شوند. اختلال در تطابق پروتز، وضعیت اولیه پایه‌ها یا توزیع نامتعادل نیرو می‌تواند با حساسیت این ساختارها یا ایجاد مشکلاتی در بافت‌های اطراف مرتبط باشد.

سایش یا شل شدن اجزای اتصال

اجزای اتصال دقیق ممکن است در طول استفاده و با گذشت زمان ساییده شوند، گیرایی خود را از دست بدهند یا به تنظیم نیاز داشته باشند. در نتیجه ممکن است احساس حرکت در پروتز ایجاد شود؛ معاینات منظم امکان ارزیابی اجزای اتصال را فراهم می‌کند.

شکستگی پروتز یا تغییر در تطابق آن

ماده پروتز ممکن است بشکند یا ترک بخورد، یا به دلیل تغییرات بافت‌های دهان در طول زمان، عدم تطابق ایجاد شود. گاز زدن کنترل‌نشده غذاهای سفت، افتادن پروتز و استفاده طولانی‌مدت از آن بدون بررسی می‌تواند بر احتمال این وضعیت اثر بگذارد.

روند پروتزهای دندانی با اتچمنت‌های دقیق چگونه است؟

این روند با ارزیابی بافت‌های دهان و نواحی اتکا آغاز می‌شود؛ سپس مراحل برنامه‌ریزی، آماده‌سازی، امتحان و سازگار کردن پروتز برای استفاده انجام می‌گیرد. دامنه درمان ممکن است بر اساس شرایط داخل دهان متفاوت باشد.

  1. 1

    ارزیابی داخل دهان و برنامه‌ریزی

    دندان‌پزشک نواحی دندان‌های ازدست‌رفته، دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها، بافت‌های لثه و رابطه فک‌ها را بررسی می‌کند. بر اساس تصویربرداری‌ها و اندازه‌گیری‌های لازم، ساختار اتکا و اتصال پروتز برنامه‌ریزی می‌شود.

  2. 2

    آماده‌سازی نواحی اتکا

    اگر در برنامه درمان از دندان‌های طبیعی به‌عنوان تکیه‌گاه استفاده شود، ممکن است این دندان‌ها برای ترمیم‌های سازگار با پروتز آماده شوند. اگر اتکای ایمپلنتی مدنظر باشد، مناسب بودن ایمپلنت‌ها و بافت‌های اطراف برای اتصال پروتز ارزیابی می‌شود.

  3. 3

    قالب‌گیری و آماده‌سازی پروتز

    از دهان قالب‌گیری می‌شود و رابطه بسته‌شدن فک‌ها برای کار آزمایشگاهی ثبت می‌گردد. بر اساس این ثبت‌ها، بدنه پروتز، دندان‌های مصنوعی و اجزای اتصال دقیق آماده می‌شوند.

  4. 4

    امتحان و بررسی‌های تطابق

    نشستن پروتز آماده‌شده در دهان، تعادل بایت، ظاهر و عملکرد اتصالات بررسی می‌شود. تنظیمات لازم انجام می‌گیرد و تطابق پروتز با بافت‌های اتکایی و دندان‌های مقابل بازبینی می‌شود.

  5. 5

    تحویل و آموزش استفاده

    پس از مناسب تشخیص داده شدن پروتز، روش گذاشتن و برداشتن آن، تمیز کردن روزانه و مراقبت از نواحی اتصال توضیح داده می‌شود. در دوره ابتدایی استفاده، سازگار شدن گفتار و عادت‌های جویدن با پروتز ممکن است زمان ببرد.

  6. 6

    روند کنترل و نگهداری

    در جلسات کنترل، نشستن پروتز، دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها، بافت‌های لثه و اجزای اتصال ارزیابی می‌شوند. تغییرات احتمالی در تطابق، سایش یا نیازهای پاک‌سازی که ممکن است به‌مرور ایجاد شوند، پیگیری می‌شوند.

گزینه‌های جایگزین پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق

برای جایگزینی دندان‌های ازدست‌رفته، ممکن است گزینه‌هایی به‌جز پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق نیز وجود داشته باشد. رویکرد مناسب بر اساس ارزیابی بالینی محل و تعداد دندان‌های ازدست‌رفته، حمایت استخوان و لثه، وضعیت دندان‌های موجود، بهداشت دهان و انتظارات تعیین می‌شود.

پروتز پارسیل متحرک با کلامر

پروتزهای پارسیل متحرک با کلامر به‌وسیله عناصر گیرنده فلزی یا همرنگ دندان که به دندان‌های موجود متصل می‌شوند، حمایت می‌گردند. در صورت ازدست‌رفتن چند دندان و زمانی که درمان ثابت برنامه‌ریزی نشده باشد، پس از ارزیابی دندان‌های پایه و بافت‌های دهان می‌توان این گزینه را بررسی کرد.

بریج ثابت دندانی

بریج ثابت، فضای خالی را با یک ترمیم ثابت که به دندان‌های مناسب مجاور دندان یا دندان‌های ازدست‌رفته تکیه دارد، جایگزین می‌کند. در موارد فقدان محدود دندان، پس از ارزیابی وضعیت پریودنتال و مناسب‌بودن دندان‌های پایه برای ترمیم، می‌توان آن را در نظر گرفت.

ترمیم ثابت متکی بر ایمپلنت

ایمپلنت‌ها ممکن است امکان ساخت روکش یا بریج ثابت روی ریشه‌های مصنوعی قرارگرفته در استخوان فک را فراهم کنند. در صورتی که حجم استخوان در ناحیه فقدان دندان، سلامت عمومی دهان و برنامه‌ریزی جراحی مناسب باشد، می‌توان این رویکرد را مطرح کرد.

پروتز متحرک با حمایت ایمپلنت

پروتزهای متحرک با حمایت ایمپلنت، قابلیت خارج‌شدن خود را حفظ می‌کنند و از ایمپلنت‌ها گیر اضافی می‌گیرند. به‌ویژه در نواحی گسترده‌تر بی‌دندانی که حرکت پروتز مشکل‌ساز است، پس از بررسی استخوان و بافت‌های دهان می‌توان آن را ارزیابی کرد.

برنامه‌ریزی دیجیتال و بالینی پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق

در برنامه‌ریزی پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق می‌توان از معاینه داخل دهان، تصویربرداری رادیوگرافیک، ثبت‌های قالب‌گیری و روش‌های ارزیابی رابطه فک‌ها استفاده کرد. این ثبت‌ها به بررسی هم‌زمان دندان‌های پایه، ایمپلنت‌ها، بافت‌های لثه و فضای قابل اختصاص به پروتز کمک می‌کنند.

قالب‌گیری‌های معمول یا، در موارد مناسب، اسکن‌های دیجیتال داخل دهانی می‌توانند مبنای طراحی پروتز و اجزای اتصال آن باشند. روش ثبت مورد استفاده بر اساس شرایط داخل دهان، ترمیم‌های موجود، گستره پروتز و ارزیابی بالینی پزشک متفاوت است.

در فرایند برنامه‌ریزی، مسیر گذاشتن و خارج کردن پروتز، تماس آن با دندان‌های فک مقابل و دسترسی‌پذیری اجزای اتصال برای تمیز کردن ارزیابی می‌شود. ثبت‌های فناوری‌محور از تصمیم‌گیری پشتیبانی می‌کنند؛ طراحی نهایی بر اساس معاینه بالینی و انتظارات بیمار از نحوه استفاده تعیین می‌شود.

ارزیابی رادیوگرافیک

در صورت ضروری دانستن، رادیوگرافی‌ها به ارزیابی حمایت ریشه‌ای و استخوانی دندان‌های پایه، ایمپلنت‌های موجود و ساختارهای فکی برای برنامه‌ریزی پروتز کمک می‌کنند.

قالب‌گیری یا اسکن داخل دهانی

مواد قالب‌گیری معمول یا، در موارد مناسب، اسکن دیجیتال به انتقال دندان‌ها، خطوط لثه و نواحی تکیه‌گاه پروتز به مدل کاری کمک می‌کنند.

ثبت روابط فکی

روش‌های ثبت بایت به برنامه‌ریزی تماس دندان‌های پروتزی با فک مقابل و روابطی که ممکن است هنگام جویدن ایجاد شود کمک می‌کنند.

تحلیل موازی‌بودن و مسیر ورود

تحلیل انجام‌شده روی مدل‌های کاری امکان ارزیابی مسیر گذاشتن و خارج کردن پروتز و رابطه اتچمنت‌های دقیق با دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها را فراهم می‌کند.

طراحی لابراتواری و پرو

طراحی‌ها و پروهای بالینی که بر اساس مدل‌ها یا ثبت‌های دیجیتال آماده می‌شوند، به بررسی هم‌زمان موقعیت اجزای اتصال، تطابق پروتز و ظاهر زیبایی آن کمک می‌کنند.

سازگاری و بهبودی با پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق

عادت کردن به پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق و سازگاری بافت‌های دهان ممکن است بر اساس گستره پروتز، وضعیت دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها و عادت‌های فردی متفاوت باشد. توصیه‌های دندان‌پزشک شما درباره استفاده، تمیز کردن و معاینه‌های دوره‌ای در اولویت است؛ ادامه‌دار بودن ناراحتی ممکن است به ارزیابی بالینی نیاز داشته باشد.

  1. 1

    استفاده اولیه و دوره سازگاری

    هنگام قرار دادن پروتز برای نخستین بار، ممکن است احساس پری در دهان، تغییر موقت در گفتار و احساس متفاوت هنگام جویدن داشته باشید. قرار دادن و خارج کردن پروتز طبق روشی که دندان‌پزشک نشان داده است و رعایت توصیه‌های استفاده، به سازگاری دهان با پروتز کمک می‌کند.

  2. 2

    سازگاری لثه و بافت‌های دهان

    ممکن است در لثه و بافت‌های دهان که با پروتز تماس دارند، فشار یا حساسیت خفیف احساس شود. این وضعیت در افراد مختلف متفاوت است. اگر احساس ساییدگی مداوم در نقطه‌ای مشخص، درد یا زخم ایجاد شد، بدون تلاش برای تغییر پروتز با کلینیک مشورت کنید.

  3. 3

    ایجاد عادت‌های جویدن و صحبت کردن

    با عادت کردن به موقعیت پروتز در دهان، جویدن و صحبت کردن با آن ممکن است راحت‌تر شود. تقسیم متعادل جویدن بین دو طرف و احتیاط در مصرف غذاهای بسیار سفت یا چسبنده می‌تواند به متعادل شدن فشار واردشده بر پروتز و نواحی تکیه‌گاه کمک کند.

  4. 4

    پایش استفاده بلندمدت

    اجزای اتصال، تطابق پروتز و بافت‌های اطراف دندان‌های پایه یا ایمپلنت‌ها ممکن است به مرور زمان به بررسی نیاز داشته باشند. مراقبت منظم از دهان و پیگیری‌هایی که دندان‌پزشک توصیه می‌کند، به ارزیابی عملکرد پروتز و بافت‌های دهان کمک می‌کند.

پروتز و نواحی تکیه‌گاه را تمیز کنید

پروتز خود را طبق روش توصیه‌شده توسط دندان‌پزشک خارج و تمیز کنید. تمیز کردن دقیق نواحی اتصال، دندان‌های پایه یا اطراف ایمپلنت‌ها به کاهش تجمع پلاک کمک می‌کند.

پروتز را خودسرانه تغییر ندهید

در صورت شل شدن، دشواری در گذاشتن یا برداشتن، یا احساس نامتناسب بودن پروتز، آن را خم نکنید، نسایید و برای تعمیرش تلاش نکنید. برای ارزیابی تناسب پروتز با کلینیک خود تماس بگیرید.

درد مداوم یا زخم داخل دهان

اگر در نواحی تماس با پروتز، درد مداوم یا رو به افزایش، قرمزی قابل توجه، تورم یا زخم مشاهده کردید، برای ارزیابی پروتز و بافت‌های دهان به کلینیک مراجعه کنید.

تغییر در گیر یا اتصال

اگر پروتز ناگهان شل شد، جابه‌جا شد، گذاشتن یا برداشتن آن به‌طور محسوسی دشوارتر شد، یا یکی از اجزای اتصال شکست یا آسیب دید، با کلینیک خود تماس بگیرید.

عوامل مؤثر بر هزینه پروتز پارسیل متحرک با اتچمنت‌های دقیق

هزینه پروتزهای پارسیل متحرک با اتچمنت‌های دقیق ممکن است بر اساس نحوه توزیع دندان‌های ازدست‌رفته، وضعیت بافت‌های نگهدارنده و سیستم اتصال انتخاب‌شده متفاوت باشد. هزینه دقیق پس از معاینه، بررسی‌های لازم و تکمیل برنامه درمانی اختصاصی تعیین می‌شود.

تعداد و توزیع دندان‌های ازدست‌رفته

وسعت ناحیه‌ای که پروتز پوشش می‌دهد، تعداد دندان‌های جایگزین‌شونده و قرار داشتن نواحی بی‌دندانی در یک یا هر دو قوس فکی می‌تواند بر طراحی پروتز و دامنه کار لابراتواری اثر بگذارد.

وضعیت دندان‌های پایه و بافت‌های لثه

ارزیابی دندان‌های طبیعی که پروتز از آن‌ها تکیه‌گاه می‌گیرد، همچنین لثه‌ها و بافت‌های اطراف، در برنامه‌ریزی درمان تعیین‌کننده است. وجود نیاز به درمان در این نواحی می‌تواند دامنه اقدامات موردنیاز را تغییر دهد.

نیاز به حمایت ایمپلنتی

در برخی موارد که حمایت دندان‌های طبیعی کافی نیست، ممکن است برنامه‌ریزی درمانی با حمایت ایمپلنت در نظر گرفته شود. نیاز به ایمپلنت، تعداد آن‌ها و امکان‌پذیری کاشت، از عواملی هستند که مستقیماً بر دامنه کلی درمان اثر می‌گذارند.

نوع و تعداد اتچمنت‌های دقیق

نوع، تعداد و محل قرارگیری اجزای اتصال ویژه‌ای که برای گیر پروتز استفاده می‌شوند، بر اساس رابطه فکی، نقاط تکیه‌گاه و اهداف استفاده تعیین می‌شود. این انتخاب فنی ممکن است باعث تفاوت در هزینه شود.

زیرساخت پروتز و طراحی لابراتواری

طراحی بدنه پروتز، سازگاری آن با اجزای اتصال و چیدمان دندان‌ها در نواحی زیبایی، به ساخت اختصاصی در لابراتوار نیاز دارد. پیچیدگی طراحی انتخاب‌شده می‌تواند بر دامنه هزینه اثر بگذارد.

نیاز به معاینه، تصویربرداری و پیگیری

معاینه داخل دهان، تصویربرداری‌های لازم، مراحل قالب‌گیری و بررسی‌هایی که ممکن است برای ارزیابی تطابق پروتز انجام شود، می‌تواند بخشی از برنامه درمانی باشد. دامنه پیگیری موردنیاز بر اساس شرایط فردی متفاوت است.

برآورد موقت قیمت

‎€۱٬۲۰۰‎€۸٬۰۰۰

این بازه تقریبی، پیشنهاد قیمت قطعی کلینیک نیست؛ هزینه واقعی پس از معاینه و تنظیم برنامه درمانی اختصاصی مشخص می‌شود.

قبل / بعد

پروتز با اتچمنت‌های دقیق

سؤالات متداول درباره پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق

هدف اصلی پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق چیست؟

هدف پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق، کمک به تکمیل عملکرد و ظاهر دندان‌های ازدست‌رفته و در عین حال حمایت از ثبات پروتز در دهان است. انتظار می‌رود این پروتزها به جویدن، صحبت کردن و زیبایی لبخند کمک کنند.

آیا پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق برای همه مناسب هستند؟

پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق برای همه افراد به یک شکل مناسب نیستند. محل دندان‌های ازدست‌رفته، سلامت دندان‌های پایه و لثه‌ها، ساختار فک، بهداشت دهان و انتظارات فرد در معاینه ارزیابی می‌شوند و سپس تصمیم‌گیری انجام می‌گیرد.

پروتز از دندان‌های طبیعی، ایمپلنت‌ها یا هر دو تکیه‌گاه می‌گیرد؟

بسته به طرح درمان، پروتز می‌تواند از دندان‌های طبیعی، ایمپلنت‌ها یا هر دو تکیه‌گاه استفاده کند. روش تکیه‌گاهی قابل بررسی بر اساس وضعیت ساختارهای موجود در دهان و نتیجه معاینه دقیق بالینی تعیین می‌شود.

پروتز دارای اتچمنت‌های دقیق چگونه در دهان ثابت می‌ماند؟

پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق می‌توانند به‌جای گیره‌های قابل مشاهده، با استفاده از قطعات اتصال ویژه حمایت شوند. این اتصالات ممکن است به کاهش حرکت پروتز کمک کنند؛ نوع اتصال بر اساس شرایط داخل دهان برنامه‌ریزی می‌شود.

آیا می‌توان پروتز دارای اتچمنت‌های دقیق را خارج و دوباره نصب کرد؟

بله. پروتزهای دارای اتچمنت‌های دقیق در گروه پروتزهای متحرک قرار می‌گیرند و می‌توان آن‌ها را از دهان خارج و دوباره نصب کرد. روش صحیح استفاده باید با توجه به طراحی پروتز و سیستم اتصال، توسط دندان‌پزشک آموزش داده شود.

پروتز دارای اتچمنت‌های دقیق چگونه تمیز می‌شود؟

تمیز کردن منظم پروتز و نواحی اتصال اهمیت دارد. روش مراقبت از دندان‌های پایه، لثه‌ها و پروتز باید متناسب با فرد توضیح داده شود و برای حفظ بهداشت، معاینات توصیه‌شده نباید به تعویق بیفتند.

هنگام تهیه طرح درمان چه عواملی بررسی می‌شوند؟

در طرح درمان، تعداد و پراکندگی دندان‌های ازدست‌رفته، وضعیت دندان‌های پایه، بافت‌های لثه، رابطه فک‌ها و بهداشت دهان ارزیابی می‌شوند. برنامه‌ریزی با در نظر گرفتن هم‌زمان معاینه، تصویربرداری‌های لازم و انتظارات بیمار انجام می‌شود.

منابع پزشکی

بازبینی پزشکی توسط

آخرین بازبینی پزشکی: ۱۹ مرداد ۱۴۰۵