واترجت یا نخ دندان: هرکدام چه چیزی را تمیز می‌کند

دو وسیله با دو کار متفاوت

آنچه بین دندان‌ها جمع می‌شود بیوفیلم نام دارد: لایه‌ای نرم اما سخت‌چسبنده از باکتری‌هایی که به هم و به سطح دندان چسبیده‌اند. نخ دندان زیر این لایه می‌رود و آن را با تراشیدن از سطح جدا می‌کند. واترجت در عوض جریان باریکی از آب را در فاصله میان دو دندان می‌فرستد، باقی‌مانده غذا و هر چیزی را که از پیش کنده شده می‌شوید و شیار زیر لثه را هم شست‌وشو می‌دهد. اما آن لایه چسبنده را آن‌طور که نخ می‌تراشد، نمی‌تراشد.

در عمل یعنی اگر نخ دندان را بی‌دردسر به کار می‌برید و بین دندان‌هایتان نه خونریزی می‌ماند نه بو، به واترجت نیازی ندارید. اما دهان‌هایی هست که نخ در آن‌ها اصلاً وارد نمی‌شود یا وارد می‌شود و کار چندانی پیش نمی‌برد؛ بحث واترجت از همان‌جا شروع می‌شود.

واترجت برای چه کسانی واقعاً به کار می‌آید

دستگاه در نگاه اول یک وسیله رفاهی به نظر می‌رسد، اما در بعضی دهان‌ها عملی‌ترین راه تمیز کردن فاصله‌های بین دندان است. وجه مشترک این حالت‌ها یک مانع است: یا نخ رد نمی‌شود، یا دست نمی‌چرخد.

• زیر بدنه بریج: نخ فقط با نخ‌گذر مخصوص به آنجا می‌رسد، اما جریان آب مستقیم وارد می‌شود.
• دور ایمپلنت: لثه به ایمپلنت جور دیگری می‌چسبد تا به دندان، و آن ناحیه تمیز کردن ملایم می‌خواهد.
• ارتودنسی ثابت و ریتینرهای چسبیده: نخ را باید در هر فاصله جداگانه از زیر سیم رد کرد.
• وقتی حرکت دست یا انگشت‌ها محدود است: روماتیسم، دوره پس از سکته مغزی، وابستگی به مراقب.
• ناحیه عقب دهان: انگشت‌ها بین آخرین دندان‌های آسیا به‌سختی می‌روند.

از کم‌ترین فشار شروع کنید

بیشتر دستگاه‌ها درجه‌های فشار دارند و بالاترین درجه به معنی تمیزترین نتیجه نیست. کافی است از پایین‌ترین درجه شروع کنید و در چند روز تا جایی بالا بروید که هنوز قابل تحمل باشد. اگر جریان آب درد می‌آورد، درجه را پایین بیاورید؛ وقتی لثه آرام گرفت، همان فشار دیگر تند به نظر نمی‌رسد. آب ولرم برای دندان‌های حساس از آب سرد راحت‌تر است.

به کار بردن هر دو با هم

لازم نیست یکی را انتخاب کنید. ترتیب رایج این است: اول نخ دندان یا مسواک بین‌دندانی لایه را می‌تراشد، بعد واترجت آنچه را کنده شده می‌شوید. برعکسش هم جواب می‌دهد؛ آنچه تعیین‌کننده است این است که کدام‌یک را واقعاً هر روز ادامه می‌دهید. روزی یک بار، ترجیحاً شب، گذر از همه فاصله‌ها کافی است.

وسیله فقط وقتی کار می‌کند که هر روز به دست گرفته شود؛ نخ دندانی که در کشو مانده کمتر از واترجتی که استفاده می‌شود تمیز می‌کند.

جریان آب را چطور در دهان بگردانید

واترجت روش خاص خودش را دارد و کمتر کسی بار اول بدون خیس کردن حمام کار را تمام می‌کند. ترتیب کار چنین است:

• مخزن را با آب ولرم پر کنید، سر دستگاه را داخل دهان بگذارید و دستگاه را فقط وقتی لب‌ها بسته است روشن کنید.
• روی روشویی خم شوید و لب‌ها را کمی باز بگذارید تا آب خودش بیرون بریزد.
• سر دستگاه را به خط برخورد لثه و دندان بگیرید و سر هر فاصله چند ثانیه نگه دارید.
• از دندان‌های عقب به سمت جلو بیایید و سطح داخلی را هم جا نیندازید؛ بیشترین جایی که فراموش می‌شود سمت زبانی دندان‌های عقب است.

واترجت جای چه چیزهایی را نمی‌گیرد

جای مسواک زدن را نمی‌گیرد؛ لایه روی سطح دندان با مسواک و خمیردندان فلورایددار برداشته می‌شود. جرم سفت‌شده را هم حل نمی‌کند و آن را فقط دندان‌پزشک برمی‌دارد. لثه‌ای که عقب می‌نشیند، دندانی که تکان می‌خورد یا بویی که نمی‌رود، معاینه می‌خواهند نه دستگاه تازه.

خود دستگاه هم مراقبت می‌خواهد. آبی که در مخزن می‌ماند در جای گرم و تاریک راکد می‌شود، پس بعد از هر بار استفاده خالی می‌شود و مخزن و سر دستگاه هرازگاهی شسته و برای خشک شدن گذاشته می‌شوند. سرها ساییده می‌شوند و عوض می‌شوند؛ همین که جریان به‌جای یک خط یکنواخت پخش شد، عمر آن سر تمام شده است. اینکه چه چیزی را می‌شود در مخزن ریخت، دفترچه دستگاه تعیین می‌کند، چون هر مایعی به درد آن نمی‌خورد.

Bu içerik genel bilgilendirme amaçlıdır ve muayene yerine geçmez.