Dlaczego zęby stają się wrażliwe na zimno?

Szkliwo nie ma nerwów. Żeby poczuć nadwrażliwość, zimno musi dotrzeć do zębiny pod nim. Zębina zbudowana jest z mikroskopijnych kanalików biegnących w stronę miazgi; płyn w ich wnętrzu przesuwa się wraz ze zmianą temperatury i pobudza zakończenia nerwowe. Nadwrażliwość jest więc znakiem, że wewnętrzna struktura zęba została odsłonięta.

Jak dochodzi do odsłonięcia zębiny

• Recesja dziąsła: powierzchnia korzenia nie ma szkliwa, więc staje się wrażliwa, gdy tylko zostanie odsłonięta
• Erozja kwasowa: kwaśne napoje, refluks i częste wymioty ścieńczają szkliwo
• Zbyt mocne szczotkowanie: ściera i szkliwo, i dziąsło
• Zgrzytanie: tworzy mikropęknięcia wzdłuż brzegów szkliwa
• Przejściowa nadwrażliwość po zabiegu: może trwać kilka dni po wypełnieniu, wybielaniu albo skalingu

Która nadwrażliwość nie ustąpi sama

Nadwrażliwość po zabiegu zwykle ustępuje w ciągu jednego do dwóch tygodni. Nadwrażliwość, która stale się nasila, skupia się na jednym zębie i utrzymuje się przez minuty po odstawieniu zimna, to inny obraz; w grę wchodzą próchnica, pęknięcie albo zapalenie miazgi. Najbardziej rozróżniającą miarą jest tutaj czas trwania.

Co pomaga

Pasty na nadwrażliwość z azotanem potasu albo fluorkiem cyny działają przez zamykanie kanalików albo zmniejszanie przewodzenia nerwowego i robią różnicę w ciągu kilku tygodni regularnego stosowania. Ograniczenie tego, jak często pije się kwaśne napoje, niemycie zębów bezpośrednio po nich i noszenie szyny nocnej to kolejne skuteczne kroki.

Szkliwo na chwilę mięknie po kwaśnym napoju. Szczotkowanie od razu zdrapuje tę zmiękczoną warstwę. Odczekanie trzydziestu minut albo wcześniejsze wypłukanie ust wodą chroni lepiej.

Ta treść ma charakter ogólnoinformacyjny i nie zastępuje badania na miejscu. Decyzje o leczeniu powinny zapadać wyłącznie po ocenie klinicznej.